Καραβάκι μου

Καραβάκι μου
Christian Schloe

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

ΝΕΟΣ


Το ξέρω καραβάκι μου, κουδουνίζει το κεφάλι σου, βουίζουν τα αυτιά σου, θόλωσαν τα μάτια σου, βομβαρδίστηκε ο νους και κουράστηκε η ψυχή σου.
Τα  άκουσες  και τα είδες όλα τούτο τον καιρό!
Κόκκινα πανιά να σκίζουν τον αέρα,  ποτάμια με τα κλωθογυρίσματά τους, δραχμές να βροντούν και να' ρχονται κατρακυλώντας να μας σώσουν, φίδια που βγήκαν από τον κόρφο, σφήκες με  κεντριά, κοράκια να προτάσσουν το ράμφος και τα γαμψά τους νύχια...
Ένιωσες την απειλή, το μίσος, την εκδίκηση  και το διχασμό!
Είδες τη μάσκα του χαμόγελου που φόρεσαν οι πομπές για να κρυφτούν.
Παρακολούθησες την τακτική του συμψηφισμού, που πλησίασε πονηρά τον ΠΡΩΤΟ, και στάθηκε δίπλα του, έτσι, λιγάκι να τον αγγίξει, να κλέψει από τη δύναμη και την αίγλη του μήπως και ανυψωθεί.
΄Ακουσες την αλλοπρόσαλλη σκέψη και συμπεριφορά, που και να συμφωνήσει και να συνεργαστεί και να βάζει τρικλοποδιές και να περιγελά και να προσβάλλει  αλλά και να απορρίπτει αδίστακτα μπορεί.
Άκουσες τον ήχο από τα βέλη της παραπληροφόρησης και της εξόντωσης της προσωπικότητας του ΙΚΑΝΟΥ!
Είδες το δηλητήριο της ειρωνείας να μεταμορφώνεται με σατανική τέχνη, αστραπιαία, σε πειστική αστειότητα!
Απόρησες με την ταχυδακτυλουργική λεκτική επιδεξιότητα  εκείνων  που αποκάλεσαν  ΨΕΜΑ, κάθε όραμα, κάθε όνειρο και ελπίδα κάθε αγωνιστικότητα και προσπάθεια.
Άκουσες τον ανόητο, το βρώμικο λόγο, τη λάσπη και τη λύσσα, που αναμετριούνταν ποιος θα κάνει το πρώτο σάλτο στο βούρκο της φτηνής πολιτικής.
Άκουσες τους καλούς πολιτικούς να εύχονται  στα σχολιαρόπαιδα μελέτη και καλή πρόοδο  ώστε να γίνουν οι μελλοντικοί άρχοντες, που θα πάρουν τα ηνία της Πατρίδας για ένα καλύτερο αύριο!
Τους είδες όμως ταυτόχρονα να αποτελούν τροχοπέδη σε κάθε ανέλιξη των νέων!
Άκουσες τους καλούς πολιτικούς, να επαινούν τους νέους και την ίδια στιγμή να τους παραγκωνίζουν, να τους εκμεταλλεύονται, να τους πατούν, να τους κατακρίνουν, να τους αποκαλούν αιθεροβάμμονες, ανάξιους, τεμπέληδες, αλήτες, αγύρτες, ταραξίες και φερέφωνα!
Είδες την  απουσία σοβαρότητας και την υποτίμηση της νοημοσύνης των απλών πολιτών!
Είδες την έλλειψη σεβασμού απέναντι στον άνθρωπο!
Σιχάθηκες από την πολιτική εκμετάλλευση του πόνου και της απόγνωσης των συνανθρώπων χωρίς πατρίδα!

Το ξέρω καραβάκι μου, κουράστηκες, έγειρες και παραλίγο να μπάσεις νερά. Μια φουρτούνα ήταν κι αυτή. Θα περάσει. Εσύ είσαι δυνατό!
Έλα μου, ξεκουράσου τώρα κι εγώ θα σκαλίσω στην πλώρη σου μια γοργόνα σαν την όμορφη Έλενα...

΄Αντε, και την Κυριακή ποιος ξέρει, κάποιος καλός καπετάνιος  θα 'ρθει και θα σου ανοίξει τα πανιά.
Τι; Θέλεις να είναι ΝΕΟΣ;

" ΝΑΙ ! ΝΕΟΣ! ΓΙΑΤΙ Ο ΝΕΟΣ  ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΥΨΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ" είπε το καραβάκι και αποκοιμήθηκε.







1 σχόλιο:

maria Skouroliakou είπε...

Υπέροχο κείμενο !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!