Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Το τέλος της γιορτής





Έφερε  το άδειο κουτί των χριστουγεννιάτικων στολιδιών  και άρχισε να ξεστολίζει. Λαμπιόνια, χρυσές μπάλες, χρυσές γιρλάντες, το χρυσό αστέρι και ο αγαπημένος της άγγελος μπήκαν με τάξη στη θέση τους. Έκλεισε τα κλαδιά του πλαστικού πράσινου δέντρου, ξετύλιξε το άσπρο τούλι που κάλυπτε τα πόδια του, ξέστρωσε το κόκκινο βελούδινο τραπεζομάντηλο και μάζεψε τα κεριά. Ξεκρέμασε το στεφάνι της πόρτας και έλυσε τις κορδέλες.

 Η αποκαθήλωση των συμβόλων γύμνωσε τις όμορφες γωνιές του σπιτιού.

 Πλησίασε στο παράθυρο και τράβηξε την κουρτίνα. Kοίταξε έξω. Είχε σκοτεινιάσει. Στις σκεπές το χιόνι είχε κοκαλώσει.  Φύσαγε  και η παγωνιά είχε κρυώσει το τζάμι.
 Τα φώτα της γιορτής είχαν σβήσει στο χωριό. Η νύχτα φωτίζονταν μόνο από το χιονισμένο βουνό κι εκείνη από ευγνωμοσύνη είχε ανοίξει την αγκαλιά της για να το σκεπάσει.
Ο αέρας δυνάμωσε. Επεδείκνυε εγωιστικά τη δύναμή του.
 Η μητέρα όμως θέλησε να τον δικαιολογήσει. Μπορεί να ήταν βίαιος που δεν έβρισκε μια αγκαλιά για να τον σφίξει γερά. Τα δέντρα γυμνά και  ακρωτηριασμένα ήταν ανήμπορα να τον κρατήσουν.
'Ισως πάλι να φύσαγε για καλό.  Μπορεί να ' θελε να παγώσει το χρόνο της χαράς ή να ξορκίσει και να διώξει φόβους, πόνο,  παράπονα, πίκρες και δάκρυα.

Στο τζάκι η φωτιά  κόντευε να σβήσει. Καθώς έριχνε τα ξύλα, έπιασε με το βλέμμα της ένα μικρό χρωματιστό χαρτάκι στο πάτωμα. Ήταν ένα αυτοκόλλητο, πανέμορφο αγγελούδι. Είχε παραπέσει από το κουτί στων στολιδιών.
Έσκυψε, το πήρε και το κράτησε για λίγο στο χέρι της. Χαμογέλασε. Όχι δεν θα το ξαναβάλει στο κουτί. Θα το φυλάξει μέσα στο μαγικό καραβάκι της.
 Θα το βάλει στην πλώρη  να πιάνει το τιμόνι όταν λυσσομανά ο βοριάς, τρίζουν τα ξάρτια  και αφρίζουν  τα κύματα. Χιλιάδες θα γεμίζει ο ουρανός αστέρια. Θα 'ναι από εκείνα που άφησε πίσω του ο Χριστός για να του φέγγουν τη ρότα, ν'ανοίγει πανιά και να αρμενίζει. 

Το σκυλί του σπιτιού  γάβγισε και κουνώντας την ουρά του έτρεξε στην πόρτα. Ήταν τα παιδιά με τον πατέρα. 
Απόψε δεν θα αναβοσβήνουν τα φωτάκια του δέντρου ούτε θα λάμπουν χρυσά στολίδια και γιρλάντες. Θα αστράφτουν όμως τα μάτια εκείνων που  μετάλαβαν το φως, διδάχτηκαν την αλήθεια και το δίκιο και διάλεξαν για προορισμό του ταξιδιού τους την ΑΓΑΠΗ.