Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Άνοιξη ( 2 )







Το πρώτο χελιδόνι χτύπησε το παράθυρο όταν βρισκόμουν στην Κύπρο.Φτερούγισε βιαστικά λες και ήθελε, αυτό πρώτο, να ξεκλειδώσει την πόρτα να μπει η Άνοιξη. Ψηλά, πρόβαλλε το σμήνος απ΄τ΄αδέρφια του ανακατεύοντας τον ουρανό και χρωματίζοντάς τον με άσπρες και μαύρες πινελιές. Σ΄ένα τρελό κυνηγητό ανεβοκατέβαιναν όλα ευτυχισμένα περνώντας ανάμεσα από τις φορτωμένες λεμονιές, ακουμπώντας στα γιασεμιά και τις βουκαμβίλιες, και πέρα, στην όμοια με ουρανό θάλασσα, έτρεχαν να πουν ένα γεια στα θαλασσοπούλια.
'Υστερα, επιστροφή στις παλιές τους φωλιές . Κι όσα δεν είχαν, γονάτιζαν στη γη και προσκυνούσαν με ευγνωμοσύνη τον πηλό που εκείνη απλόχερα τους χάριζε για να χτίσουν τα νέα τους σπιτικά.
 Πάνε χρόνια πολλά που τα πουλιά είχαν φωλιές κι αλλού. Τώρα, εκεί τα σπίτια έρημα χωρίς χελιδονίσματα... Μόνο ένα περιστέρι πετά κι όλο κουβαλάει πέρα δώθε ένα κλαδάκι ελιάς...

Πρώιμη για μένα Άνοιξη μα για το νησί ήταν η κανονική της ώρα.
Λουλούδια και πουλιά, ουρανός και θάλασσα ευωδιές και ζεστό αεράκι περίμεναν να αναδυθεί η όμορφη Αφροδίτη για να της φορέσουν στεφάνι στα μαλλιά.
Κι εκεί στην ακροθαλασσιά θα΄βγαινε εκείνη με απαράμιλλη ομορφιά και σώμα σμιλεμένο να ψάλλει Ωδή στο όμορφο νησί της. Αυτό της αγάπης και των αγώνων.









Δεν υπάρχουν σχόλια: