Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Σερενάδα στο παράθυρο του σοφού












ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ


Σερενάδα στο παράθυρο του σοφού


Σοφέ μου, το τετράσοφο
που σε φωτάει λυχνάρι
να'τανε , λέει, φεγγάρι
και σύ είκοσι χρονώ!

Να'τανε τάχα η γνώση σου
με τον αγέρα αμάχη,
για δασωμένη ράχη
ξεκίνημα πρωινό...

Να'τανε τάχα η σκέψη σου
συρτού χορού τραγούδια
μιαν αγκαλιά λουλούδια
μιαν ιστορία τρελλή.

Τα μύρια που δεν γνώρισες
νερό θαν τα'χες μάθει
με δάσκαλο τα πάθη
μ' ένα κλεφτό φιλί.

Πολύ την καταφρόνεσες
τη ζωή, πανάθεμά τη...
Και τώρα; είναι φευγάτη
σαν όνειρο πρωινό.

Χειλάκια ανθούν στη γειτονιά
γαρούφαλα στη γλάστρα
και συ διαβάζεις τ' άστρα
και το βαθύ ουρανό.








Δεν υπάρχουν σχόλια: