Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

H Φάρμα των ζώων 7




Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

εικόνα 7η


Ανοίγει η αυλαία

Στη σκηνή μπαίνει το περιστέρι αφηγητής.
( προς το κοινό )

Περιστέρι :   Φεύγουν οι χειμώνες
                         και τα καλοκαίρια
                         κι άλλαξε το κτήμα 
                         τώρα χέρια.
                         Μπαινοβγαίνουν οι εμπόροι
                         και ο αρχηγός
                         ξεπουλάει όλο το βιος
                         κι όταν του 'ρχεται ατυχία
                         τα ρίχνει όλα στην προδοσία!
                         Το 'μαθε καλά το παραμύθι
                         να πληρώνει άλλος τη νύφη.
                         Κι όλο λέει και φοβερίζει
                         σαν τα ζώα τριγυρίζει:
                        " Θα 'μαι εγώ καλός σας φίλος 
                         αν ξαναχτιστεί ο μύλος.
                         Δουλέψτε για να ζήσετε
                         σανό μονάχα να ζητήσει
                         όποιος το έργο προχωρήσει.
                         Εκτός κι αν επιθυμείτε
                         τον παλιό αφέντη σας να ξαναδείτε!"

Μπαίνουν τα ζώα που δουλεύουν πολύ σκληρά.
Κουβαλούν πέτρες για τον ανεμόμυλο. Τραγουδούν
τραγούδι της δουλειάς.


                                         τραγούδι

Ζώα  :   Δουλεύω γιατί τη ζωή αγαπώ
               κι ας μου 'χουνε βάλει θηλιά στο λαιμό.
               Δουλεύω γιατί και την πείνα ξεχνώ.
              Έτσι με μάθαν τη ζωή να περνώ.

picture from : glogster.com


Μπόξερ : Δουλεύω κι ο πόνος
                  το κορμί μου σφάζει
                  δουλεύω όταν νυχτώνει
                  μα κι όταν χαράζει.
                  Δουλεύω με παλληκαριά
                  κι ας μου 'χουνε σφίξει
                  γερά τα λουριά.
                  Ωχ! Ωχ!              
                         
Ο Μπόξερ, που έχει πια γεράσει,  χτυπάει πάνω στη δουλειά και σωριάζεται.

Picture from: flickeast.co.uk


Μπόξερ :  Γυναίκα, έλα κοντά μου.
                    Μου φαίνεται δεν είμαι 
                    και τόσο στα καλά μου.
                    Πληγώθηκα θαρρώ βαριά
                    μα πρέπει κι άλλο να δουλέψω
                    και για το μύλο να παλέψω.
                   Και ...όταν έτοιμο τον δω
                    τότε θ' αναπαυτώ κι εγώ.
                    Γέρασα και δεν είμαι πια
                    για βαριά δουλειά.

Κλόβερ :  Άντρα μου και στήριγμά μου
                   έλα κάθισε κοντά μου.
                  Όσο ζω θα σε φροντίζω εγώ!
                  Έλα μη λυγίζεις τώρα 
                   που είναι δύσκολη η ώρα...
                  Κάνε υπομονή,
                  Ίσως έρθει η στιγμή 
                  να μας δώσουν σύνταξη.
                  'Ισως μας αφήσουνε
                   στο λιβάδι να βοσκήσουμε.

Περιστέρι  Α : Λένε οι εφημερίδες
                           πως κοπήκαν όλες οι μερίδες.

 O Σκουήλερ μπαίνει τρέχοντας και επεμβαίνει πάλι.

Σκουήλερ :  Έχω αριθμητικά στοιχεία 
                       που μαρτυρούν
                       ότι λιγότεροι ψύλλοι
                       τώρα μας τσιμπούν.
                       Είναι βέβαια εποχή λιτότητος
                       μα πίνουμε νερό 
                       καλύτερης ποιότητος...
                       Και μέσα στο παχνί
                       έχουμε άχυρο πιο πολύ.

Φεύγοντας ο Σκουήλερ σκοντάφτει δήθεν πάνω στην ταμπέλα με τις εντολές και σβήνει και όσες είχαν απομείνει.


Περιστέρι  Α :  Φίλοι μου, άκουσα ότι χθες
                            ο Ναπολέων έδωσε διαταγές
                            όλοι οι γουρούνοι τις Κυριακές
                            να φορούν κορδέλες στις ουρές.

Περιστέρι  Β : Λένε ακόμη μερικοί
                            πως ξαναμύρισε κρασί
                           και την Κυριακή το βράδυ
                           μέθυσαν όλοι οι γουρούνοι
                           και κάναν τρέλες στο σκοτάδι.

Κλόβερ :          Kαλά δεν έλεγε η εντολή
                           να μην πίνουμε κρασί;

Μύριελ :          Δεν έλεγε να μην κλείνουμε μάτι
                          σ' ανθρωπινό κρεβάτι;


Γουρούνι :  Εμένα μ' αρέσει αυτή η ζωή
                      τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ και οι ΤΟΥΦΕΚΙΣΜΟΙ.
                      Λατρεύω εγώ τις ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ 
                      ε ε ε... κι όλες τις παραβάσεις.


Γουρούνι :  Πεθαίνω εγώ για τρέλες
                       ΠΑΡΑΣΗΜΑ και ΚΟΡΔΕΛΕΣ!

picture from: www.sirenvisual.com


Τα ζώα τινάζονται απορημένα.

Γουρούνι :  Πάψτε και κάντε ησυχία!
                       Ο Ναπολέων νοιώθει αδιαθεσία.
                       Πω πω! μη μας πάθει κάτι
                       μη μας πέσει στο κρεβάτι
                       μη μιλάτε κι αρρωστήσει
                       αχ! και ποιος θα κυβερνήσει;

Ακούγεται το βογγητό του Μπόξερ. Ζητάει από όλους βοήθεια.

Μπόξερ :   Πονάω πολύ!
                    Τρέξτε φίλοι.
                    Ο πόνος δυναμώνει!

Κλόβερ :  Ο Μπόξερ είναι βαριά.
                   Σταματήστε τη δουλειά
                   Ελάτε για  βοήθεια.

Τον πλησιάζουν και του περιποιούνται την πληγή. Ξαφνικά μπαίνει ο Σκουήλερ και επεμβαίνει.

Σκουήλερ : Ο Ναπολέων το πληροφορήθηκε
                      και πολύ ...στενοχωρήθηκε.
                      Λέει χωρίς αργοπορία
                      να φύγει ο Μπόξερ για ...θεραπεία.
                      Το πόδι του θέλει ράψιμο!

Κλόβερ:       'Oχι! θα τον πάνε για σφάξιμο! 

Τον τραβάει προς το μέρος της.

Σκουήλερ  :    Πρέπει η πληγή του να γιάνει!


Τον τραβάει προς το μέρος του.

Κλόβερ :          Όχι! Ο χασάπης κομμάτια θα τον κάνει!

Τον τραβάει προς το μέρος της.
Ακούγεται κατάλληλη μουσική. Ο Σκουήλερ παίρνει με τη βία τον Μπόξερ έξω από το κτήμα. Τα ζώα μάταια προσπαθούν να αντιδράσουν. Του φωνάζουν να γυρίσει πίσω.

Κλόβερ  :  Γύρισε πίσω. Συμφορά μου!
                   Τι θ' απογίνουν τα παιδιά μου!

Χαμηλώνουν τα φώτα. Στη σκηνή έρχεται το περιστέρι αφηγητής.

Περιστέρι  :  "Μη φεύγεις Μπόξερ. Μη!"
                          του φωνάζαν όλοι.
                         "Σε θέλει ακόμη το περβόλι."
                          Αλλά τον Μπόξερ στο χασάπη
                          τον πηγαίνουν
                          και την ψυχή του παίρνουν.

Ανάβουν τα φώτα. Μπαίνει ο Σκουήλερ στη σκηνή.

Σκουήλερ ( δήθεν λυπημένος ):
                             Ο Μπόξερ άφησε 
                             την τελευταία του πνοή
                             ε ε ε...στο δρόμο
                             για το κοντινό νοσοκομείο.
                             Και σας έστειλε το τελευταίο αντίο.

                             Παλιέ κι αξέχαστε σύντροφε
                             αιωνία σου η μνήμη!
                             Για σένα όλοι λυπόμαστε
                             και πάντα θα θυμόμαστε
                             τα τελευταία σου λόγια 
                             τα σοφά : 
                            " Θα δουλέψω πιο πολύ
                             για τον ...Ναπολέοντα
                             και την προκοπή".

                  
Φεύγει ενώ την ίδια στιγμή ακούγεται ένας δυνατός θόρυβος.
Είναι ο ανεμόμυλος που γκρεμίστηκε και πάλι!

Περιστέρι  Α :  Ο μύλος καταστράφηκε.

Κλόβερ  :  Πάει τ'  όνειρό μας χάθηκε.
                    Τώρα με τι καρδιά
                    να συνεχίσω τη δουλειά!

                    Αχ! Ποιος σύντροφος δεν ξέρει
                    σε τούτα εδώ τα μέρη
                    τι έχουμε υποφέρει...

                    Ποιος σύντροφος δεν κλαίει
                    το όνομά σου Μπόξερ
                    όταν λέει...

                    Πώς να ξεχάσω τους αγώνες
                    την πείνα, τους χειμώνες
                    τα δάκρυα που 'χουν στάξει.
                    Τον κόσμο ποιος θ' αλλάξει;

                     Μας είπαν άσπρες μέρες
                     θα 'ρθουν χωρίς φοβέρες
                     μαστίγια και μπότες.
                     Μα όσοι αγωνιστήκανε
                     τους είπανε προδότες.
     
                     Την ψυχή μας στον αγώνα
                     έχουμε δώσει.
                     Τον κόσμο αυτό
                     ποιος θα γλιτώσει;




                     Κλείνει η αυλαία.
                      
       
                       Συνεχίζεται

Δεν υπάρχουν σχόλια: