Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Φθινόπωρο








Ρίχνω με τα μάτια μου δίχτυα να πιάσω τις πρώτες φθινοπωρινές πινελιές  της Φύσης στο χωριό.
 Το χέρι της Δημιουργίας μοιράζει άγια χρώματα,  αρώματα και ήχους  της καινούριας εποχής, εκπληρώνοντας τις ευχές της γης  για ευεργεσία.
Μελανά και γκρίζα σύννεφα κρέμονται στον ουρανό κουβαλώντας στις πλάτες τους το Φθινόπωρο.
 Ψηλά, το βουνό μοιάζει σαν πασπαλισμένο με ζάχαρη άχνη. Η εικόνα δεν κρατά για πολύ. Σε λίγα λεπτά κορυφές και πλαγιές χάνονται στη συννεφιά.
Μόνο η σκούρα πράσινη κορδέλα , από δέντρα και θάμνους, δένει τώρα τα πόδια του. Μα κι αυτή σε λίγο χάνεται παραχωρώντας  τη θέση της στα καταπράσινα τριφύλλια.
Πιο δω, κίτρινη γη από τα θερισμένα σιτάρια κι αλλού γυμνές βαμβακιές δίχως το απαλό άσπρο σκουφάκι τους. Στα καπνοχώραφα  έμειναν μόνο τα στελέχη. Σε λίγες μέρες θα καταστραφούν και το όργωμα θα τα ενώσει με το χώμα.
Στο δρόμο φορτηγά μεταφέρουν τα βαμβάκια. Το εκκοκκιστήριο  έβαλε μπρος τις μηχανές του και ο γνώριμος ήχος τους ακούστηκε πάλι στη γειτονιά. 
Η ομίχλη πλησιάζει όλο και πιο κοντά. Αγγίζει το περιβόλι με τα νέα φυτά που περιμένουν την περιποίηση του νοικοκύρη. Εκεί σταματά.
Στο υπόστεγο  στιβαγμένα  τα ξύλα. Από το υπόγειο έρχεται η μυρωδιά του κρασιού που βράζει ακόμη.
Οι γλάστρες, φορτωμένες με μωβ  αυγουστάκια και  κατιφέδες, σέρνουν αντικριστό χορό με τις τριανταφυλλιές, τα ζίνια, τα χρυσάνθεμα και τις μαργαρίτες στο απέναντι παρτέρι.
Τα λουλούδια στυλώνουν τα κεφαλάκια τους και δέχονται πρόθυμα την υγρασία.
Τα δέντρα στον κήπο γυμνώνονται προοδευτικά, καταθέτοντας τη φυλλωσιά τους στη γη, υπογράφοντας επίσημα τον ερχομό του Φθινοπώρου.
Έπιασε βροχή. Οι στάλες ξεπλένουν πρώτα τα καταπράσινα φύλλα της μουριάς και ύστερα πέφτοντας χοροπηδούν στις πλάκες της αυλής.
 Το χώμα  πίνει αχόρταγα το βάλσαμο του ουρανού και του ανταποδίδει τις ευχαριστίες του με μια γήινη εκπνοή  από το νοτισμένο της στόμα.  
 Αναπνέω βαθιά με ευχαρίστηση. Η υγρασία δροσίζει το πρόσωπό μου.
Στο ραδιόφωνο ακούγεται σιγανά το " πρώτο Φθινόπωρο ".  Ακολουθώ τη μουσική και τους στίχους από το αγαπημένο τραγούδι.
Όχι! Δεν θα στάξει ούτε ένα δάκρυ.
Θα πάρω αμέσως  τα χρώματά μου και θα βιαστώ να προλάβω να ζωγραφίσω τα φλουριά της όμορφης ψευδαμέλιας πριν πέσουν κάτω.
Θα τρέξω  να σχεδιάσω  το αναστατωμένο σχεδόν ζαλισμένο πέταγμα των χελιδονιών  καθώς αναζητούν τις συντροφιές τους και ρυθμίζουν τις πυξίδες τους για το ταξίδι.

Πριν κλείσω το παράθυρο, ρίχνω ένα τελευταίο  βλέμμα  στο απέναντι παλιό σπίτι με το δορυφορικό πιάτο. Ο μετανάστης καρφώνει νάιλον στο σπασμένο τζάμι να μη μπει μέσα η βροχή.  Βάζει μέσα σ' ένα πλαστικό μπουκάλι με νερό ένα και μοναδικό χρυσάνθεμο και το ακουμπά στο σπασμένο μάρμαρο του παραθυριού του. Κάτι λέει. Μάλλον θα καλωσορίζει το Φθινόπωρο στη δική του γλώσσα.
   
Μαζεύω τα δίχτυα μου. Πλούσια η σοδειά της ημέρας. 
Κλείνω το τζάμι και ρυθμίζω κι εγώ την πυξίδα μου. Το βέλος της μου δείχνει την κρυψώνα του ήλιου.
Που θα πάει! Θα στριμωχτεί, θα σπρώξει, θα παραμερίσει τα γκρίζα τείχη και θα προβάλει ξανά δείχνοντας το δρόμο στο φως.


     video: Tina23ify

ΚΙΤΡΙΝΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 


Ποίηση  :  Γιάννης Ρίτσος  

Μουσική  :  Σπήλιος Μεντής

Ερμηνεία   :  Λουκιανός Κηλαηδόνης


Κίτρινο φθινόπωρο, κίτρινη η καρδιά μου
όσα χθες εφτέρωναν, τώρα πέφτουν χάμω.

Στο καφενεδάκι μας κίτρινη κι η γρίλια
στο ποτήρι ανέγγιχτη έλιωσε η βανίλια.


Ένα φύλλο κίτρινο έχεις για ρολόι
κίτρινη ώρα έρχεται για το φτωχολόι.
Τρεις εργάτες πέρασαν κάτω απ’ τις μαρκίζες 
άκου αυτά τα βήματα, πράσινες οι ρίζες. 


Τι να πούμε αγάπη μου, λόγια πια δε βρίσκω
νιώθω το κατόπι μας το μεγάλο ίσκιο.

Κίτρινο τ’ απόβραδο, κίτρινη ησυχία
μες στη μνήμη ακούγεται κίτρινη ρομβία.


Ένα φύλλο κίτρινο έχεις για ρολόι
κίτρινη ώρα έρχεται για το φτωχολόι.
Τρεις εργάτες πέρασαν κάτω απ’ τις μαρκίζες
άκου αυτά τα βήματα, πράσινες οι ρίζες.


amazing starlings murmuration (full HD) -www.keepturningleft.co.uk

Δεν υπάρχουν σχόλια: