Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

ελληνάκια









Εδώ το καλοκαίρι αργεί να φύγει.
Όσο κι αν  τα σύννεφα φωλιάζουν σε κάποια γωνιά του ουρανού, σμίγουν και συνομωτούν να μαυρίσουν το θόλο και να επιβληθούν,  δεν το κατορθώνουν ακόμη.
Ο αέρας κάνει πως δεν τα βλέπει και τα σκορπίζει πονηρά. Εκείνα  διαλύονται, κομματιάζονται σε μπαμπακιένιες μπαλίτσες και μη έχοντας άλλο ρόλο, τριγυρίζουν πάνω από το κεφάλι του βουνού.
Ο αέρας θέλει να  αποχαιρετήσει τα πουλιά που φεύγουν, τραμπαλίζοντας τα σύρματα στις κολόνες, να οδηγήσει τα προβατάκια της θάλασσας στην ακτή, να παίξει με τα πρώτα κίτρινα φύλλα και τη σκόνη στο χωματόδρομο.
 Δεν είναι έτοιμος ακόμη να κουβαλήσει στους ώμους του το Φθινόπωρο.
Ο ήλιος είναι ακόμη αρχηγός. Κατεβαίνει τώρα χαμηλότερα ψάχνοντας να βρει και να μαζέψει τα παιδιά, να τα βγάλει από τις κρυψώνες της ανεμελιάς, της ξεγνοιασιάς και να τους ψιθυρίσει γλυκά πως ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουν μαζί τα ατέλειωτα παιχνίδια, τις αλάνες και τις γειτονιές.
Τους κλείνει το μάτι και τους δείχνει το σχολείο που καθαρισμένο, ασβεστωμένο και  τακτοποιημένο τα περιμένει.
" Στις έντεκα Σεπτεμβρίου θα φορέσετε τα καλά σας γιατί θα ανοίξει η πόρτα της αυλής. Το κουδούνι θα χτυπήσει  και θα είναι έτοιμο το τραπέζι του αγιασμού. Στρωμένο  κεντητό τραπεζομάντηλο,  βαθύ πιάτο με νερό, βασιλικός, καρβουνάκι και λιβάνι. Ο παπάς θα σας αγιάσει ραντίζοντας τα κεφάλια σας κι εσείς με τη σειρά θα φιλήσετε το χέρι του με το βασιλικό  και  το μικρό χρυσό σταυρό. 
Θα πείτε όλοι μαζί την πρώτη σχολική προσευχή , ο Διευθυντής θα σας καλωσορίσει και ύστερα θα φάτε το παραδοσιακό λουκουμάκι.
Έφτασε ο καιρός παιδιά μου. Ετοιμαστείτε. Θα είμαι κι εγώ εκεί κοντά σας. Θα  αστράφτω ψηλά  στο σταυρό της σημαίας, θα χαϊδεύω τα μαλλιά σας,  θα φωτίζω τα μάτια σας και θα σας μαγέψω να αγαπήσετε τη γνώση.
Κι αν ακόμη βγουν τα σύννεφα και με κυκλώσουν, εγώ θα ξετρυπώνω, θα  κρύβομαι στα κυκλάμινα, στα κίτρινα χρυσάνθεμα και  στις ντάλιες  της αυλής σας για να κρατώ ανθισμένο για σας το Φθινόπωρο που θα΄ρθει ". 




Senza Intermezzo choir - Τα ελληνάκια
video : mood's10


ΤΑ ΕΛΛΗΝΑΚΙΑ





Το Μάρτη περικάλεσα και το μικρό Νοέμβρη
τον Αύγουστο το φεγγερό, κακό να μην μας εύρει.


Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά, είμαστε δυο Ελληνάκια

μεσ’ στα γαλάζια πέλαγα και στ’ άσπρα συννεφάκια.

Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά κι η αγάπη μας μεγάλη
που αν τη χωρέσουμε απ’ τη μια, περσσεύει από την άλλη.

Ποιος έχει λόγια να την πει τέτοιαν αγάπη
ποιος ξέρει μάγια να την κάνει βουητό
μεσ’ στους αιώνες να χτυπάει σαν άγριο κύμα
και να μην έχει, να μην έχει τελειωμό.









Δεν υπάρχουν σχόλια: