Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Προσμένουν...



Χέρια  της Ελληνικής Τέχνης που σμιλέψατε αριστουργήματα για την Πατρίδα σας και τα

θαύμασε η οικουμένη! Εσείς που ανοικοδομούσατε κάθε φορά που οι άλλοι γκρέμιζαν ...
Χέρια της ημέρας και του φωτός!




...σας "ξεπέρασαν" τα χέρια που με ΤΕΧΝΗ γνωρίζουν να καταστρέφουν, να αρπάζουν,να καπηλεύονται, να  νίπτονται στην ουδετερότητα, την άγνοια, το ψεύδος και

το εύκολο κέρδος.




Υπήρχαν ανέκαθεν χέρια λερά, αδούλευτα, άτεχνα πλην όμως επιδέξια και προσαρμοστικά στο σκοτάδι...

 Χέρια που οι πράξεις τους πάντα πρόδιδαν τα ωφελιμιστικά τους  κίνητρα αλλά και τα συμπλέγματα της ψυχής και τις διαταραχές του νου.



                                      Και  να...





Εκεί που βρίσκονται, η βροχή δεν μπορεί να ξεπλύνει τη ντροπή...





Θα υπάρξουν άραγε χέρια δοτικά να αναγνωρίσουν
το λάθος;










Χέρια που δεν εκλιπαρούν... 


μόνον προσμένουν...






Πατρίδα μου


Κρύος βοριάς κατέβαινε

νύχτα από την Ακρόπολη
κι απ΄τα λουλούδια που περνά
κλαίει και λέει βυζαντινά:
Πατρίδα μου σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ

Κλαίει τ΄Αντρούτσου το κορμί

σαν τη βαθειά τη θάλασσα
βρε πως αλλάξαν οι καιροί
και μας δικάζουν Βαυαροί:
Πατρίδα μου σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ

Τα χρόνια σαν πετρώματα

ήρθαν και μας σκεπάσανε
και τώρα πως θα θυμηθώ
σπίτια κι ανθρώπους στο βυθό:
Πατρίδα μου σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ.

Ω! πίκρα της απόγνωσης

άνθισες μες στον ύπνο μας
κι άγνωστοι ξένοι ναυαγοί
γίναμε στη δική μας γη:
Πατρίδα μου σε παίξανε στα ζάρια βερεσέ.

Στίχοι  :  Μιχάλης  Μπουρμπούλης

Μουσική :  Μίκης θεοδωράκης
Ερμηνεία  :  Θανάσης Μωραίτης
ταινία  του olga69stefanos

Δεν υπάρχουν σχόλια: