Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Κυρά των αμπελιών...










                                                                                                                                                                                                                  


ΝΕΡΩΜΕΝΟ ΚΡΑΣΙ


Ὅ, τι κι᾿ ἂν εἶχε τόχασε, γυναῖκα βιός, παιδιά του·
τίποτε δὲν τ᾿ ἀπόμεινε στερνὴ παρηγοριά.

Πέταξ᾿ ἡ ἔννοια ἀπὸ τὸ νοῦ κι᾿ ἡ ἐλπίδ᾿ ἀπ᾿ τὴν καρδιά του

κι ἡ ὑπομονὴ ἐμαρμάρωσε στὰ στήθη του βαριά.

Ὅπως τὰ λείψανα περνοῦν, περνάει ἀργὰ ὁ καιρός του
καὶ ζεῖ δίχως ὁ δύστυχος νὰ ξέρει τὸ γιατί.

Μὲς στὴν ταβέρνα ὁλημερὶς μὲ τὸ ποτήρι ἐμπρός του

τοῦ κάκου ἐκεῖ ἀνώφελα τὴ λησμονιὰ ζητεῖ.


«Καταραμένε κάπελα καὶ κλέφτη ταβερνιάρη,
τί τὸ νερώνεις τὸ κρασί, καὶ πίνω ἀπ᾿ τὸ ξανθό, 

καὶ πίνω κι᾿ ἀπ᾿ τὸ κόκκινο κι᾿ ἀπὸ τὸ γιοματάρι

κι᾿ ἀπὸ τὸ σῶσμα τὸ τραχύ, πίνω καὶ δὲ μεθῶ;

Δὲν ᾖρθα γιὰ ξεφάντωμα, μήτε γιὰ πανηγύρι,
ᾖρθα νὰ βρῶ τὴ λησμονιὰ στὸ θάνατο κοντά!»

Κι᾿ ὁ κάπελας γεμίζοντας καὶ πάλι τὸ ποτήρι

μὲ θλιβερὸ περίγελο στὰ λόγια του ἁπαντᾷ:

«Τί φταίω ἐγὼ ἂν τὰ δάκρυα ποὺ ἀπελπισμένος χύνεις
πέφτουν μὲς στὸ ποτήρι σου, σταλαγματιὲς θολές, 

καὶ τὸ νερώνουν τὸ κρασὶ κι᾿ ἀδύνατο τὸ πίνεις;

Τί φταίω ἐγὼ κι᾿ ἂν δὲ μεθᾷς, τί φταίω ἐγὼ κι᾿ ἂν κλαῖς;



                                                   Ποίηση      Ιωάννης Πολέμης      
Συνθέτης     Νίκος Χατζηαποστόλου
               Ερμηνεία Γιάννης Αγγελόπουλος ( βαρύτονος)
                                                                                ταινία του veecu



video ioanna kioussi


arkoudos.gr




"οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου"





ταινία του posipapa1



Γλυκό τσαμπί σταφύλι

Εγώ με τ΄αραπάκι 
και με το Κινεζάκι
και τον Αμερικάνο
    κινάμε για κει πάνω,
      κει πάνω στο φεγγάρι 
   μια μέρα του Γενάρη

Εγώ με τ΄Αραπάκι
και με το Κινεζάκι
και τον Αμερικάνο
ακόμα παραπάνω
θα φτάσουμε ως τον Άρη
μια μέρα του Φλέβάρη

Εγώ με τ΄Αραπάκι
με τ΄Αμερικανάκι
και το μικρό Κινέζο
τρελαίνομαι να παίζω.

Μ΄αφού μας εμποδίζουν
κι αφού μας ξεχωρίζουν
θα μπούμε σ΄έναν πύραυλο
να πάμε σ΄άλλο αστέρι
μια μέρα μεσημέρι.

Τι τάχα κι αν δεν έχουμε 
το ίδιο χρώμα όλοι
στο γύρω γύρω όλοι;

Το θέλουμε και θα΄μαστε
αχώριστοι και φίλοι
γλυκό τσαμπί σταφύλι.


Στίχοι     :    Μαρία Γουμενοπούλoυ
Συνθέτης  :  Στέφανος Βασιλειάδης
ταινία του Aghia Triada


Δεν υπάρχουν σχόλια: